Onlangs deze beschrijving gelezen over de projectmanagement niveaus van PRINCE2:
Zoals je merkt is de opleiding in Prince2 dus vooral interessant als je in een organisatie werkt waar Prince2 als filosofie gehanteerd wordt. Je leert er immers de kneepjes van deze doorgedreven aanpak van projectmanagement.
Zoek je daarentegen een pragmatische opleiding waar je als projectmanager meteen handvatten krijgt om je eigen projecten beter onder controle te krijgen, dan kies je beter voor een praktijkgerichte opleiding.
Wat doet Propellor nu eigenlijk? Dave heeft een heel levendige manier om dat uit de doeken te doen. Getuige dit filmpje, dat gemaakt werd tijdens de laatste VOV beurs.
Met deze elevator pitch hebben we trouwens een prijs gewonnen ;-)
Snel eens kijken dus!
Propellor - Wat we doen from katiavanbelle on Vimeo.
Onlangs heb ik twee gelijkaardige vragen gekregen: een PMO-manager vraagt (basis)opleiding voor de projectmanagers. Het vervolg van het verhaal liep nogal verschillend... Ik heb de situaties wat uitvergroot, overdreven. En nu ben ik benieuwd: in welke situatie werk jij?
Organisatie "Afstandico"
Maandagochtend. Intakegesprek voor een opleiding projectmanagement van twee dagen. Ik zit rond de tafel met de VTO verantwoordelijke en de PMO manager.
Ze zoeken een basisopleiding zodat de projectmanagers - die tot nu toe vooral hun buikgevoel volgen - de basistechnieken van doelgericht projectmanagement in de vingers krijgen. De PMO-manager schetst de achtergrond van de organisatie, en de moeilijke context waarin projecten soms belanden.
Een maand later, tijdens de opleiding. De aanwezige projectmanagers zijn actief betrokken, investeren zich in de opleiding. De oorspronkelijke scepsis van een aantal anciens heeft plaats geruimd voor gezond weerwerk. Ergens halverwege de tweede dag weerklinkt bijna unaniem: "zeg dit ook eens tegen onze baas!" en "PMO zou hier ook moeten zitten".
Hun frustratie vind haar oorsprong in het gevoel dat degenen die het voor het zeggen hebben, geen idee hebben van hoe het er in de praktijk aan toegaat. Ik verzeker hen dat dat bewustzijn er wel is. Meer nog, het feit dat deze opleiding plaatsvindt is een signaal dat men een aantal dingen in beweging aan het zetten is. Enkele deelnemers beamen mijn woorden, en geven voorbeelden van hoe de dingen ondertussen toch in beweging gekomen zijn.
Toch blijven projectmanagers het gevoel hebben dat ze er alleen voorstaan, en dat ‘de organisatie' hen belet om hun werk goed te doen.
Organisatie "Steun.com"
Donderdagochtend. Intakegesprek voor een opleiding projectmanagement van twee dagen. Ik zit rond de tafel met de VTO verantwoordelijke en de PMO manager.
Ze zoeken een basisopleiding die voor zowel beginnende als meer ervaren projectmanagers. Hun bedoeling is om de recent goedgekeurde projectmethodologie bekendheid te geven, en om projectleiders een aantal concrete tools en technieken in handen te geven waarmee ze hun projecten beter kunnen leiden.
Een maand later, tijdens de opleiding. De mix van beginnende en ervaren deelnemers zorgt voor een rijke uitwisseling van kennis. Ook de PMO-manager en de IT-directeur nemen deel. Zij stellen open vragen waarmee ze het debat stimuleren, helpen de vertaling te maken naar de eigen organisatie (zeker als het gaat over rollen en verantwoordelijkheden). En ze leren merkbaar bij over de hindernissen waar projectmanagers in de praktijk mee (denken te) worden geconfronteerd.
De coachende houding van de PMO-manager, en het feit dat hij zichzelf in vraag durft stellen, wordt erg gewaardeerd door de projectmanagers. Hier wordt gebouwd aan een constructieve relatie tussen beide partijen. De struikelblokken in de realisatie van projecten blijven talrijk, maar PMO en projectmanagers timmeren samen aan een de weg.