Wij begeleiden organisaties om succesvol projecten te realiseren en te veranderen.

Vorige week nog hadden we een discussie over een vraag van een klant om een brainstorm te begeleiden. Is het een goed idee om daar Open Space Technology (OST) voor te gebruiken?

Een van de basisvoorwaarden voor een geslaagde OST-workshop is dat mensen het recht hebben om initiatieven te nemen die kunnen helpen om hun job effectiever, beter, grondiger uit te voeren. Dat ze niet alleen een idee geven, maar ook gestimuleerd worden om het te realiseren.

Dat lijkt vanzelfsprekend... Maar toch. De vraag kwam van een traditionele organisatie met een sterke top-down hiërarchische cultuur. We hadden de indruk dat medewerkers wel input mogen geven, maar dat het management vervolgens toch zelf de touwtjes in handen wilt houden, en beslissen welke ideëen wél of niét zullen uitgevoerd worden. Een klassieke brainstorm is dan beter geschikt. 

Verantwoordelijkheid nemen en realiseren

Gelukkig zijn er ook veel werkplekken waar je tijd mag nemen om verbeteringsprojecten op te starten en uit te voeren. En daar is Open Space Technology veel efficiënter dan brainstormen. Je zit veel sneller in de concrete praktische uitvoering op de werkvloer. Vandaag schreef Harrison Owen, de "uitvinder" van Open Space Technology, een boeiend verhaal daarover op de OSList.

Hij vertelt over de beginjaren in zijn loopbaan, en het effect van brainstorming:

"In the beginning, the conversations were sterile and  basically useless. Just the normal “Board room” stuff. I felt there had to be a better way and one day I ran into brainstorming. Not a doubt about it. Really created a buzz! But (as you noted) once you got all those brain spasms out on the table, where did you go from there? Since we were very much a part of the scientific and medical community – things had to look like “science” which meant “prioritization and refinement” all done in a logical fashion. Brainstorming was fun, but it surely didn’t meet those criteria. The next act came from the West Coast (Brainstorming was a Mad Ave phe-nom) – with the auspicious title, Nominal Group Process or “The Delphi Technique” – the gift of one Andrew Delbecq.
 
The Delphi technique starts out pretty much like brainstorming – throw out the issues with no critique! The next step was to prioritize, and Andrew came up with a very neat way of weighted voting that did the job, produced real numbers, and even bar graphs! My “science friends” just loved it. Lots of issues, real number, pictures, and Priority Order! But of what? And What next?
 
We tried a lot of things – mostly in the “small group discussion” mode. But at the end of the day, stuff happened in the way it had always happened – at the margins, in the coffee breaks. So we always kept the coffee pots full, and on occasion added some “bar time” to our gatherings.

...

I still have a warm spot in my heart for good old brainstorming as well as the gift of Andrew Delbecq. At the time, they were serious breakthroughs and clearly head and shoulders above alternative approaches – which were largely top-down, senior management commanding a subservient gang. But when it comes down to simple efficiency and effectiveness neither can hold a candle to Open Space. By the time the brain was storming and the oracle (of Delphi) had spoken, a typical Open Space gathering is deeply involved in useful conversation and usually well on the way to functional solutions. Or so I have found.
 
Harrison Owen"